keşke, baldan, şekerden olsaydı tüm dünya.

yüksek dağlar, üzerindeki çıplak kayaları sever mi ki? ben dağ, sen kaya olsan birbirimizi önemser miydik? ama öyle bile olsak, biraz yağmur yağsa üzerimize, biraz çim yeşerse her şey ne kadar değişirdi. ne güzel yeşil olurduk seninle. üzerimizde de renk renk çiçekler açardı. arılar da konardı bize, bal olduğumuz için. hiç de zorlanmazdık. dünyadaki her çiçek bal olurdu. onu, yiyen insanlar, bir daha hiç küsmezlerdi.

çocuk kalpli

keşke, baldan, şekerden olsaydı tüm dünya. kimse, kimsenin kalbini kırmasaydı. aflar, yeniden kırmak için olmasaydı.

ne güzel de hayaller kurmuştum.

kendime diyecek söz bulamıyorum. uyuyup, kaleme gidiyorum ve oradan asla çıkmayacağım.

çocuk kalpli