seyir village – fethiye.

günlerden cumartesi olması, muğla’nın nüfusunu arttırıyor. bir de buna ortaca’daki yangın eklenince, kendimi, uzun bir otobüs yolculuğu sonrası, 2 saat de geç kalmış şekilde fethiye’de buldum. neyse ki, ilk aktivite için zaten gönüllü değildim. kovid sonrası, çok gücüm olmadığı için. bazı aktivitelere uzaktan el sallamak zorundayım. atv vardı bugün. kaçtı ama zaten gücüm yoktu.

ama ama otelim çok sevimli. gelir gelmez sevdim. çok daha düşük beklenti ile gelmiştim. benim için, kalacağımız yer seyir beach hotel sanıyordum. meğersem buymuş:

bu da odam…

sadece otel konaklaması bile, haydicamp’a ekibinin, hiçbir şey yapmasalar bile, onlardan umabileceğim beklentiyi, şimdiden karşılıyor kendi adıma.

varlığın, mutluluktan ağlatıyor şu an. ne sulu gözlüymüşüm meğer. belki de, seninle yaşayınca alıştım buna. ne de olsa, üzüm üzüme baka baka kararıyor.

çocuk kalpli

3.05 de, bugünleri anlatan bir mesaj ile geri döndü. üzümlü kek kızıyor, çocuk kalpli’den, beklediğini göremediği için ama bilmek gerekir ki, ortada şu an bir çocuk kalpli yok. sevinçten aklını kaybetmiş, gözleri bile görmeyen, gözleri mutluluktan dolan, ne yapacağını bilemeyen, sürekli, sevinçten ağlayan biri var. işte tam olarak bu noktada, birinin elinden tutup, çocuk kalpliyi sürüklemesi lazım. o kişi de üzümlü kek. sen benim de liderimsin, bu insan ilişkisinin de. lead it. şu saatte, şurada, şu şehirde olmanı istiyorum de. bitti.

ben ne anlarım, bunca zaman senden bekledim zaten…

sadece sıkıştırmak istemiyorum onu. biraz zorunda kaldı gibi hissediyorum üzümlü kek. 1 yıldan beri takip ediyordu. onu hissediyorum derdim, kimse bana inanmazdı ama onun kalbiydi, benimle birlikte meğer sürdüren. hasta olunca, zorunda kaldı açıklamak için. sırf ben ölmeyeyim diye. yoksa yapmazdı bir süre daha sanırım.

bu sene başıma 2 asıllı bela geldi. biri dui yüzünden bir gece hapse girmem, diğeri ise 3. kez korona’ya yakalanmamdı. üzümlü kek, iki kere devreye girdi. birinde sırrını söyledi, diğerin de kendini.

o, en başından beri, doğruları söyleyen bir üzümlü kekti.

bazen başınıza gelen kötü bir şey, hayırlı sandığınızdan bin kere daha hayırlı sanırım. bilemezdim. neyse, uyuyayım da, erkenden üzümlü kekime karışayım. çok yorgunum. iki gündür, sürekli yolculuk, çok yordu.

çocuk kalpli

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.