springdale, utah.

biraz dinlendikten sonra günlük yürüyüşümü ve squatımı yaparak, utah’ta son günümü tamamladım. eşim, onunla 3. gün tırmanmasına çıkmamı istemişti son ana kadar ama benim zaten sıcak bakmadığım bu işe, üzümlü kek de yorum yapınca, tırmanma olayı sonlandı benim için.

bazı sözler bazen gün içinde sonradan aklıma geliyor. senin epilepsin var, bunu nasıl yaparsın, ben senin bu kadar gerizekalı olduğunu bilsem, inan bana 1 gün olsun seni hayatındam çıkarmazdım, dedi üzümlü kek.

beni sonsuza kadar iyileştirdin ama, dedim. bu kadar kısa bir sürede iyileşemeyeceğini ikimiz de biliyoruz, bir daha olmasın, dedi.

bugün, dinlenmemi bile üzümlü kek gibi geçirdim. onun gibi, şehir merkezindeki dükkanları gezdim eşimin annesi ile teker teker.

başka bir güzel gün oldu ama geceden çok endişeliyim. üzümlü kek resmen küstü rüyalarımda. umarım bu gece barışırız. şuna bak, rüyada bile küsüyor, ben zaten mahvolmuşum gerçek hayatta onsuz kaldım diye, o bir de rüyada küsüyor.

küsme ne olur, evrende tek başıma kalıyorum…

çocuk kalpli

birgün üzümlü kek ile, tamamen küçük prens hikayesi olduk. artık kendi dünyamız vardı, bir de onun içindeki kurallarımız ve yaşantımız. sanki küçük prens’in gülüydü, tilkisiydi artık üzümlü kek.

saçlarım da sarı zaten…

ahhh ne olur beni, bu yaz, beyrut’a çağırsa.

çocuk kalpli

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.