cocukkalplikrallik.com

do you want to build a showman? it doesn’t have to be a snowman! kardan kaplumbağamızı sonunda bitirdik:

bence çok güzel oldu. eşim de ben de, anaokulu skills’lerimizi konuşturduk. çok da zevkli oldu. yaptığımız süre boyunca, komşumuzun corgisi etrafımızda dolaştı, kendini sevdirdi durdu:

frozen animasyonundaki gibi, kardan adam olması gerekmiyordu. bu animasyonu da başka seviyorum. kız kardeşi olanlar bir başka sever o ayrı ama ana karakter olan anna, kraliçesi olduğu krallığı bırakıp, kendine yeni bir tane kurar ve kimsenin o krallıktan içeri girmesine izin vermez.

bugün çocuk kalpliyi kurdum bende kendimce. cocukkalplikrallik.com oldu bloğum. üzümlü krallık yıkılmadı, çocuk kalpli krallık onun hemen yanında kuruldu ama sınırların ardındaki bu krallığın yeni kalesinin, öyle yüksek duvarları olacak ki, üzümlü kek bir daha içeri giremeyecek.

öyle kırıldım ki, antipsikotik etkisi altında bile ağlıyorum. neden bilmiyorum, doktorlar dizisindeki levent’in eda’yı terkettiği sahnede söylediği sözler geliyor aklıma. diziyi hiç izlemedim, pek tarzım değildir böyle şeyler ama twitter sayesinde, bu sahneyi görebildim. söylenen metin çok iyi, kutsi’yi de başka biri, çok güzel seslendirdiği için o da pek rahatsız etmiyor.

kendi içimde o sahnenin bazı kısımları dönüyor….

“Ne kadar güçlü olursak olalım, ne kadar hayatın karşısında yıkılmaz, yara almaz durursak duralım; insanız biz. Benim de zayıf anlarım, düşmekten korktuğum, sendelediğim zamanlarım var… 
Ve ben bu zamanlarda; senin yanımda olduğuna, bana elini uzatacağına, düşersem beni kaldıracağına inanmak istedim. Başımı omzuna yasladığımda, tek kişilik yalnızlığımı paylaştığına, seninle huzur bulduğuma inandım. Sana güvendim. Güvenmenin çok zor olduğunu bile bile sana, Üzümlü Kekime güvendim. Ama sen tek kişilik dünyana almadın beni. Tek başına yaşamayı, tek başına çözmeyi tercih ettin. Ben senin Çocuk Kalplin oldum belki ama dostun olamadım. Sen, benim seni ne kadar sevdiğime inanmadın. Seninle her şeyi aşabileceğimize, hayatın tüm garip oyunlarına beraber çözüm bulabileceğimize, çözemesek bile beraber katlanacağımıza inanmadın.

Bu ilişki sürekli benim savaştığım, yürütmeye uğraştığım bir ilişki oldu. Sen bana güvenmedin. Benim sevgimin büyüklüğüne inanmadın...

Ben seni hiç bırakmadım. Ama sen beni sürekli bıraktın. İstediğin zaman gidip, istediğin zaman geldin. Arkadaşlarını ve başka kimseyi bırakmadın ama beni bıraktın...”

işte bu sözler dönüyor…

ona öyle güvenmiştim ki, bu kalp kırıklığı ile nasıl yaşayacağımı gerçekten bilmiyorum.

çocuk kalpli

3 Comments Kendi yorumunu ekle

  1. Eski Yeni... dedi ki:

    Çok güzel kaplumbağa….
    Ahh be güzelim, 3. tekil şahıstan üzümlü keke bile birkaç günde geçmişsin…
    Kalbin böyle bu yolda biraz daha ilerlerse çok kırılırsın

    Beğen

    1. Çocuk Kalpli dedi ki:

      Ben o tür duyguları, üzerimde çok taşıyamıyorum. Yaratılışımdan dolayı, beceremiyorum kızmayı, nefret etmeyi, kin tutmayı ama bir daha kıramaz beni, bir daha buna asla izin vermem.

      Beğen

  2. fundanur dedi ki:

    Çok şirin ve tatlış olmuş🤩

    Liked by 1 kişi

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.