magic’s tail.

magic’in ilk kuyruğu, döküldü bugün. 1 yıldır bizimle magic. ilk defa, kuyruk düşürüyor. çok mutlu oldum görünce. oğlumuz büyüdü, kocaman adam oldu diye sevindim durdum kendimce.

eşim, bonnie ile dövüştüler yine, bonnie söktü kuyruğunu diyor. bonnie çok kızgın. çünkü kızgınlık dönemini yine yumurtasız geçirecek. magic bir türlü istemedi bonnie’yi. kaçtı durdu hep. zavallı kızım, sürekli yemleri ağzından fırlatıp durdu, tüm mutfağı batırdı ama magic hiç oralı olmadı. (muhabbet kuşları, cinsel birleşme yaşamak istediklerini, partnerlerine, ağzından yem fırlatarak belli ediyor) mesajı alan sadece ben oldum. her gün elektrik süpürgesi ile temizledim ortalığı. en çok buna üzülüyorum.

yıllarca, bizi, bir araya getirmek için uğraşan zaman, artık dostumuz değil. aşk, zamanla alışkanlığa dönüşen bir histir. biz, kendimizi aşktan üstün gördük hep. bu yüzden küstü bize, zaman, aşk gibi alışkanlığa dönüşmedik diye kızdı. şimdi, büyük bir öfkeyle, bizi acıtmak için geliyor. artık, hiçbir şey bizden yana değil ama ben, hala seninleyim.

çocuk kalpli

bu, kötü hafta sonunu ile ilgili son sözüm olsun. ilk versiyonu daha duygu yüklüydü ama üzümlü kek’e yazacağım kitaba ekleyeceğimden dolayı, daha masalımsı bir düzene oturtmam gerekiyor bu mesajları.

tüm hafta sonu çok olumsuzdum çünkü bir kolay kolay etkisinden çıkamayacağım bir rüya görmüştüm. normalde bu kadar sıkıntıya düşürmez ama son geçirdiğim nöbet, ruhsal olarak yıktı beni. ambien çözmüştü sıkıntıyı, gerçekten bir daha hiç olmayacakmış gibi gelmişti. demek ki ambien de bir yere kadar dayanıyor. 1 hafta içerisinde öyle çok kullandım ki buna neden olan maddeleri.

annemle konuştum bugün. artılarını yaz bir kağıda, şubat başladığından beri, iyi olan ne yaşamışsın, dedi. dedim, sadece 5 gün işe gittim. hayır, ilk defa nöbetten sonra hiçbir şey olmamış gibi işe gittin, demek ki istediğinde yapabiliyormuşsun diye yanıt verdi. bir de çalıştıklarıma sormak lazım. öyle mutsuz, öyle yüzüm düşük bir halde çalıştım ki geçtiğimiz hafta.

hatta çalışmayı geçtim, tüm hafta sonu yatağımda uzandım bir şey yapmadan. alt kata inecek bile gücüm yok. snowboard denedikten sonra hepten zorlaştı. tek güzel haber ise, bu haftadan itibaren sadece 3 gün ve onun da çoğunu evden çalışacak olmam. dinlenmiş ve biraz daha açılmış kaslarımla, yeniden snowboard deneme şansım olacak.

1 haftalık bir bunalım devresinden sonra, üzümlü kekimin tüm söylediklerini dinleyerek tekrar başlıyorum yarın sabah. onu dinlersem, bize hiçbir şey olmayacak. zamana karşı kaybetmeyeceğiz. 40 yaşından sonra da arkadaşı olacağım onun. en baştan bir dünya turuna daha çıkarız belki. ya da yaşadığı ülkelerde ikamet ederim geçici süre. belki evlenir, çocuğu olur, onunla ilgilenirim. bir şeyler hep çıkar, yapacak.

sevdiğin insan da yaşlanıyorsa, yaşlanmak kötü değil. zaman artık dostumuz değil ama ben hala üzümlü kekimleyim.

çocuk kalpli

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.