böyle bitmesin.

bugün kar fırtınası çıkınca, şehir süslerini dolaşma ve buz pateni yapma işi yattı. zaten kar fırtınası çıkmasa da, belki diyordum. çok yoruldum birkaç günden beri. nöbet geçirdikten sonraki hafta çalışmam, zaten mucizeyken, bir de gidip snowboard yaptım. dökülüyordum artık bugün. yarın yine gideceğim ama yarın saat 13.30 olduğunda eve gelip yatmak ve tahminen cumartesi akşamı kalkmak istiyorum. sanki ancak uykumu alırım gibi.

sana, daha yakın diye, üzerine yağan yağmura bile küsmüştüm.

çocuk kalpli

tipi şeklinde kar yağıyor bu perşembeye, üzerinde dolaşan sincaplarımın, kardan görünmediği türden kar yağıyor. batıp çıkıyorlar bu kara. keşke üzümlü kek, yan komşum olsa da, beraber çıkıp oynayıp, dolaşsak diye düşündüm. sonra hüzün kapladı yine içimi. çünkü elime en son geçen hikayelerinde, kar altında dolaşıyordu üzümlü kek. öyle içimi acıtıyor ki artık bu bensiz yaptığı yolculuklar. iliklerime kadar hissediyorum acısını. sonra, bunun yeni bir his olmadığını hatırladım. bu, hep böyleydi. dünya turunda özellikle, ölesiye nefret etmiştim bundan. her şeye küsmüştüm o dönem. onun başına dökülen yağmura bile küsmüştüm. benden daha şanslıydı yağmur. ona ulaşmak istediği zaman, bir anda düşebiliyordu gökyüzünden. ben böyle değildim.

bu hikaye böyle bitmemeli. bizim, yarım bıraktığımız, birbirimizin hakkını vermemiz gereken öyle çok şeyimiz var ki…

ne olur, böyle bitmesin.

çocuk kalpli

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.