ilk 3 yıl, mercy health’te geçti…

battal bey öldüğünden beri, rüyalarımdaki huzur, her gün biraz daha kayboluyor. saat başı, kan ter içinde uyanıyorum. rüyalarım, beni unutmak istediğim şeylere itiyor. bu sabah, yine beyrut patlamasına gitmiştim. kendimi, bu yaşanmadı, bu yaşanmadı diyerek uyandırmaya çalıştım rüyada. tam tersi etki yaptı. patlama yaşandı ve ben o haldeki üzümlü keki buldum sonunda. kandan görünmüyordu bile. ofisimde ruh gibiydim bu yüzden bugün. rüyamı düşündükçe, içimde, o günü yaşadım.

ama ne olursa olsun, unutturacağım zihnime bu patlamayı. bu olay hiç olmadı, hiç yaşanmadı diyeceğim her gün uykuya dalmadan önce. bunu istediğim zaman yapabildim hep. ben psikologlarla konuşarak değil, konuşmayarak çözdüm sıkıntılarımı bugüne kadar. onları görüp, duymayıncaya kadar, zihnimde başka yerlere ittim. beni acıtan şeyleri, konuşmadıkça iyileştim.

ama battal bey için diyemem şu an böyle bir şey.

annemle ve kız kardeşimle de konuşamıyorum. birbirimizi daha beter ediyoruz. onlar da üzgünler battal bey öldüğü için. annem özellikle, çok ağlıyor. battal bey elinde öldü annemin. pazar sabahı uyandığında ishal olmuştu battal bey, dışkısını yaptığı yer de acıyor gibiydi. temizlenmeye götürülünce, su değmeden canını teslim etti annemin elinde. kendini suçluyor. kız kardeşim ise alakası yok, yeni yıl sabahı nabzı çok yavaş atıyordu, ben 3 gün önce bekliyordum ölmesini diyor.

bense, gözlerimde yaşlarla okuyorum yazışmaları…

bir yandan da mercy health’teki catscan’imi bekliyorum o arada. hastanenin, içi de dışı da noel ruhunu hiç kaybetmemiş.

kötü günler geçiriyorum ama bir şeyin gizliden de olsa bir mutluluğum var. epileptik nöbet geçirmedim. battal bey’in ölmesi, bana bunu yaşatabilecek en önemli olaylardan biriydi ama olmadı hiçbir şey.

kendim için başka şeyler de yapmaya başladım zaten. her gün işe gidip geliyorum. bazen az kalıyorum, bazen tüm gün ordayım ama her gün evden çıkıyorum, başka bir şeyle meşgul oluyorum, bu şekilde öğle uykusuna dalmıyorum. eşime ne olur bir şey söyleme bu değişime kendim için ihtiyacım var, hem kendi ofisim de var, kimseyi görmüyorum, rahat ol, dedim. mutlu olmadı ama kabul etti, dikkat et diyerek.

gerçekten bir değişim yaşamak istiyorum bu yıl. bir şeyler değişmeli noktasında çıldırmış bir vaziyetteyim artık. abd’de taşındığım ilk 3 yıl, kabus gibi geçti.

ilk 3 yıl, mercy health’te geçti…

çocuk kalpli

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.