don’t say, i didn’t try.

şekerci erol’un inanılmaz noel süslerine bakıyorum. istanbul böyle bir şehir. bir bakmışsınız tüm dünya’dan daha iyi bir iş çıkarmış. 2013 yılında da böyle olmuştu. abdi ipekçi caddesi, tüm avrupa’yı kıskandırıyordu. şekerci erol’a bak, ruhum bayram etti:

bu türden bir süsleme için gereken şeyleri toplamak, bu kadar büyük bir bütçeyi bir anda ayarlayamacağım için, belki birkaç yılımı alır ama başarırım diye düşünüyorum. bunu kesin yapmalıyım. zaten en büyük sıkıntım, farklı bir şeyi yapmayı çalışıp, başaramayışımdı. burada farklı olmak zorundasınız. beyaz ışıklara çok karşıydım lüks ve yaşlı görünüyor diye ama belli ki yanılmışım. üzerindeki sevimli şeylerle hiç öyle durmuyor.

“hoşçakal üzümlü kekim”

çocuk kalpli

2019 ağustos ayında başladığım 3.05 mesajlarına bugün itibarı ile son verdim. benim için hiç sorun değildi olanlar. asla olmadı. ben her zaman aşmanın, affetmenin bir yolunu buldum ama bir insanı affetmeyi, 6 yıl başaramayan birinin bunu anlayacağı beklemek, biraz aptallık oldu sanırım. rüyalarımıza da yansıdı bu inançsızlık. üzümlü kek bir türlü inanamadı birinin onu affedebileceğine.

6 yıl. 72 ay. 313 hafta, 2191 gün.

dile kolay. hep düşündüm durdum, neydi üzümlü kek’i bu denli durduran şey. cevap kendiydi. kendi sevemeyince kimse yapamaz diye düşündü. bir çocuğun kalbinin, bu hayatta her şeyden güçlü olabildiğine inanmadı.

biz çok kötü kavga ettik dün gece ve üzümlü kekin söylediği şeyler, hiç kolay değildi benim için. çok paylaşamıyorum. her şeyimi paylaştığım düşünülüyor ama ben sadece paylaşılabilecek şeyleri paylaşıyorum. çoğu şeyimiz kayıt dışı.

ödümü koparttı benim. yaptıkları ile. yapabilecekleri ile. ödümü koparttı.

çok korkuyorum artık. nasıl kaçarım bilmiyorum. bu psikolojik işkenceye dayanabilecek gücüm kalmadı. intihar etmem olası. iki mutsuzluğu bir arada kaldırmak çok zor. gerçek hayatta mutsuzken, bir de rüyada böyle devam ederse, benim için, bu hayattan ayrılmaktan başka çözüm kalmaz. o yüzden git demek zorunda kaldım.

6 yıl. 72 ay. 313 hafta, 2191 gün…

gerçek hayatta, benim gibi sevmemesi hiç sorun değil. arkadaşıydım ben onun. kimse kimseyi böyle hayatından çıkarmamalı. benim de canım çok yandı şu an ama hala arkadaşım olarak onu geride bırakmıyorum. onun da aynısını yapabilmesi gerekirdi.

çocuk kalpli