ama her yer nasıl güzel!

bir sürü şey yapmak isteyip, sevimli oyuncaklar ve süsler yüzünden hiçbir şey başaramadığım gün olsun. evden sadece, kurdela, sarı top, led ışık diye çıkıp, hiçbirini alamadan geri döndüm. bulamadım. bulamadığım gibi, başka şeylerle alakadar oldum gittiğim mağazalarda. şu anda, ayılarımla oynuyorum. böyle çoşup da gitmemek lazım. tarihler, noel’den sonra 26 aralık’ı gösterdiğinde, ruhen çok düşüyorum ama…

ama her yer nasıl güzel!

şu an, aslında hep çocukluğumda yaşamak istediğim şeyleri yaşıyorum. çocukken gördüğüm amerikan filmlerini yaşıyorum. normalde böyle gelmiyor, hiçbir şekilde umrumda oluyor ama noel zamanı geldiğinde “evet, ben ABD’de yaşıyorum oley!” gibi bir durum söz konusu. bir çok avrupa ülkesi gördüm noel zamanında. ABD’de olay gerçekten çok farklı. burada, tam anlamıyla bir çılgınlık söz konusu. bu yıl pandemi yüzünden de herkes çocuklarını ve kendini bunlarla oyalayacak. bu yüzden hiçbir şey bulamadım biraz da. çünkü hepsi satılmış. yine 1 aralık’a yetiştiremiyoruz süsleri. internetten alsam 3-4 günde geliyor. öyle yapacağıma frankenmuth’a gidebilirim. zaten noel’de gideceğim diyordum. perşembe veya cuma giderim.

geçen yıl, vermont ayı süslerinin tamamını satın almıştım. ayılarımdan bir video hazırlamaya karar verdim. onunla da uğraşıyorum bir yandan.

zor bir hafta olacak. çalışmaya dönüyorum ama işleyişi anlayabilmek adına, ilk hafta çok yoğun olurum. eşim, ilk hafta böyle olur sadece, diyor. saçmalama, 3. kez covid geçirecek halim yok ya, diye ikna etmeye çalışıyorum. inan bana sen geçirirsin, diyor. gelecek hafta zaten diş ameliyatım olduğu için sanırım çok üstelemiyor, nasıl olsa istese de gidemeyecek diye düşünüyor.

çok zor bir hafta olacak.

keşke şu an, yanında olsam. hatta sen iyi olana kadar o şehirden ayrılmasam. kocaman bir aralık ayı geçirsek beyrut’ta beraber. noel’de de yanında olsam. en büyük “keşke” lerimdesin ama yine de, tüm bunları, mutlu olmana değişmem. bir yerlerde mutlu bir hayatın varsa, bu keşkeler hiç sorun olmaz, gözlerindeki mutluluk da yeter bana.

ne olur iyi ol…

çocuk kalpli

noel zamanı, ABD’de, çocukluk hayallerimi yaşıyorum ama ben aslında 36 yaşındayım. bir üzümlü kekim var. hayallerimiz ve aynı zamanda gerçeklerimiz var. bugün içim sıkıldı instagramını silince. aslında profilini gizliye alınca, benim için bakabileceğim bir şeyi kalmamıştı ama ben gene de bakıyordum. bu sabah bir baktım, komple silmiş. daha birkaç gün önce, üzümlü kekime birileri teselli oluyor diye avutuyordum. bugün bir baktım ki, üzümlü kek hiçbiri ile ilgilenmiyor. bu hissi en iyi ben anlarım. kalbime tekme yemiş gibi oldum bugün. uzaklaşıyor üzümlü kek. kendi içine çekiliyor ve kesinlikle bu iyi bir şey değil.

iyi hissetmiyor.

bugün yanında olmayı ümit ettim. iyi hissettirebilir miyim bilmiyorum ama keşke onun evini de böyle süslesem, dedim. beyrut’ta olmanın hayallerini kurdum. aslında hala orada olmalıyım. aynı the curios case of benjamin button filmindeki gibi, beni kovsa bile, onu iyi görünceye kadar bir otelde kalmalıyım.

sanırım onunla ilgili hayallerim hiç bitmeyecek ama gerçekte ağzımdan çıkan ilk söz ise, ne olur iyi olsun. hayaller bekleyebilir. yenileri kurulabilir. hiç gerçekleşmeseler bile mutluluk verebilir.

yeter ki iyi olsun.

çocuk kalpli

Bir Cevap Yazın

Please log in using one of these methods to post your comment:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.